Gedichten en teksten over anorexia nervosa kunnen erg confronterend zijn omdat dan pas echt duidelijk wordt hoe iemand zich voelt. Het komt dan ineens heel erg dichtbij. Misschien herken je jezelf wel in deze teksten, waardoor je ineens merkt dat jij niet de enigste bent met deze ziekte. Voor velen is het schrijven van gedichten of teksten een uitlaatklep. Vaak heb je het gevoel dat anderen nooit zouden kunnen begrijpen wat jij voelt, maar als je weet dat anderen jouw gedichten lezen voel je je al minder eenzaam.
Fout gedacht
Chaos
In mijn hoofd
Jij zou helpen
Was beloofd
Je gaf me kracht
Ik werd verdoofd
Jij nam de macht
Ik werd geroofd
Ik zocht controle
Grip en macht
Ik zocht verdoving
Sterke kracht
Ik zocht een redding
Had verwacht
Bij jou te vinden
Fout gedacht
Van: Elianne ©
Dying to be thin
We see it each day in the media
We are taught that thin is beautiful
And yet we refuse to acknowledge,
what is behind closed doors
We live in a world,
where we think about weight
We think about diets
We thing about image
We think about food
Or perhaps more so, a lack of it
But what we fail to think about, is life
1 in 5 anorexics die
Anorexia is not about vain
Anorexia is not about choice
Anorexia is a mental illness, a disease
and slowly, a killer
But it can be overcome with courage,
hope and strenght
Van: Jenna Wilkinson
Anorexia
Ze bouwt een muur rondom
en breekt hem dan weer af
onderdrukt het hongergevoel
maar het blijft een wrede straf
de weegschaal is een monster
de eetlust een signaal
dat negeert wordt met de angst
die haar volgt in een spiraal
balancerend op een dunne lijn
alsof ze zweeft, maar is ze vrij?
de spiegel toont een mager beeld
onbewust loop ze zichzelf voorbij
Van: Edwin van Rossen
Ik wil weer dunner zijn
Ik vind het nu zo moeilijk
als ik kijk naar hoe ik vroeger was
ik wil weer terug
naar degene die ik toen was
ik weet wel dat dat niet gezond was
de drang is zo sterk
ik wil weer zo dun zijn
ik denk er niet bij na
ik wil het ziekenhuis weer niet in
ik wil alleen maar dun zijn
mag dat niet?
ik weet het ook niet meer
ik wil huilen
ik zit vast in mezelf
alles zit me tegen
ik wil dun zijn
ik wil mezelf zijn
maar wie ben ik nou?
Van: Geranne Jiskoot
Ik kan niet anders
een hoopje ellende
in de knoop met zich zelf
een hoopje botten
met een verpakking er om heen
jou doet het pijn
ik ben nog steeds je dochter
maar nu zo anders
niet de gene die ik was
ik wil je geen pijn doen
ik kan niet anders
ik doe het niet express
ik ben mezelf niet meer
Van: Geranne Jiskoot
Ana moet mijn lijf uit
Al die kilo's aan mijn lijf
die maken mij zo boos ga nou weg,
verdwijn gewoon
Ik eet niet Ik val flauw lieve Ana,
ik doe alles voor jou
Ik heb al gegeten
Ik voel me niet fijn
Allemaal leugens om dun te zijn
Ik wil niet aankomen
elke hap komt niet in mij
nee die verdwijnt gewoon in de wc
Klote ana
Ik wil niet echt niet meer
Mijn buik en keel doen zoveel zeer
Stomme ziekte
Ik wil nog niet dood
Ik wil eten, een hapje brood
Ik ga weer eten
Een lekker hapje fruit
Ana MOET mijn lijf uit.
Anoniem
Mijn vriendin
Mijn beste vriendin
ik kan haar alles vertellen.
Ze snapt mij, als geen één.
Mijn beste vriendin,
heeft mijn hartje,
heeft mijn zieltje,
en heeft mijn lijf.
Zij is mijn beste vriendin.
Ik kijk in de spiegel,
zij kijkt met me mee.
Ik kijk nar mijn botten,
zij kijkt met mij mee.
Mijn tranen rollen over mijn wangen,
zij rolt mee.
Ik sla haar,
en lig zelf op de grond.
Mijn beste vriendin,
was een meisje,
een meisje die nu,
nu mij niet meer wil kennen. Anoniem
De wereld
Kim kijkt door het raam.
De wereld lijkt haar te vergeten.
Voor veel mensen is een hap eten
heel gewoon de normaalste zaak van de wereld. "Welke wereld?" roept het meisje,
en "welke hap?".
Liever heeft ze een slank figuur.
Het gaat niet lekker met je
je raakt jezelf kwijt.
Iedereen geeft om jou
maar jij wilt geen hulp.
Door de glazen wand
wordt jij verblind
het spiegelbeeld is vertekent.
Ze is moe en de spiegel geeft haar kracht.
Duizend parels verlichten haar meisjeskamer
ze hoort een stem uit het duister.
Kim spreidt haar armen alsof het vleugels zijn
het is tijd om te gaan...
De lucht wordt donker
en de regen komt met bakken uit lucht.
Haar kamer blijft kil en verlaten achter.
De spiegel breekt in stukken,
haar lieve beer valt van zijn plank
en verwond zich aan de scherven.
Van: Ard Sizoo
Heb jij zelf een gedicht of tekst over anorexia en zou je willen dat die hier op de site te zien is? Laat dat weten door jouw tekst op te sturen. Het contactformulier vind je hier.
|
Teksten en gedichten